Perdu Avond: Maison Avant / Après

Maison Avant Après is een nieuw project dat ruimte creëert voor literatuur over mode. De Maison presenteert haar debuutcollectie Haute Écriture tijdens deze feestelijke Avond met modebewuste poëzie en performance, audiovisueel spektakel en uitermate dansbare muziek.

In Perdu presenteert Maison Avant Après haar eerste collectie Haute Écriture. De écrituriers van dienst zetten hun fascinatie voor mode om in duizelingwekkend vreemde stukken. De beoefenaar van haute écriture is soms jarenlang bezig om voldoende indrukken te verzamelen en steekt honderden uren in de kleinste details. De werken die geshowd worden zijn gemaakt met complexe technieken en paradoxale gevoelens. We zien hoe mode wetten oplegt en onderdrukking verhult, maar ook bevrijding kan bieden uit juist die keurslijven.

Tijdens de presentatie toont de Maison trots het resultaat van maandenlange arbeid. Samen met het publiek wensen zij een artistieke voorhoede te vormen in plaats van een kudde gedweeë fashion victims. Dat mode de massa’s in beweging kan zetten is onmiskenbaar, maar kan de voortdurende metamorfose op de catwalk ook tot wezenlijke verandering leiden?

Een programma van Perdu x Maison Avant Après
Host: Lars Meijer
Taal: EN/NL (tijdens de Nederlandse onderdelen worden Engelse vertalingen getoond)
Dresscode: Overdressed

Spoedt u naar de frontrow!

Dewi de Nijs Bik verhoudt zich tot de collectie Radical Call for Love, waarmee designer Marine Serre een decennium geleden in de nasleep van de aanslagen in Parijs en Brussel de modewereld bestormde. Wat is er in 2026 nog over van deze mobiliserende energie? En hoe schrijven deze resten zich de geschiedenis in? Dewi’s nieuwe poëzie, ontstaan uit een proces van upcycling, wordt gepresenteerd door het enigmatische topmodel Ursula Newton en resoneert binnen een groter stikwerk, naast de poëzie van rahman QUL.

Rahman Qul draagt zijn “G-Star RAW 69” en nieuwe poëzie voor. In zijn gedichten maakt hij van modehoofdstad Parijs een echokamer voor post-Sovjetervaringen en de verhalen van in Limburg belandde margegemeenschappen. Vanuit de blik van iemand wiens hart zich tussen culturen beweegt, toont hij hoe mensen met weinig middelen mode gebruiken bij het vormgeven van hun verlangen naar een luxueuze, postkapitalistische wereld. DAVID de prins maakte begeleidende videowerken.

Rainer Diana Hamilton en Violet Spurlock schreven de tekst What does it mean to be well dressed? waarin zij het idee van mode als collectieve dialoog verkennen. In hun afwezigheid voert het publiek vanavond dit meerstemmige gesprek, begeleid door host Lars Meijer.

Tim Fraanje voorziet Alessandro Michele’s debuut-coutureshow Valentino Vertigineux (2025) van modecommentaar. Wat kan deze uitzinnige parade, waarvan een rijke selectie videofragmenten vertoond wordt, ons leren over overdaad?

Luuk Dolfijn verzorgt opzwepende drumbegeleiding. Zij betreden het podium nogmaals ter muzikale afsluiting in de vorm van muziekduo Big Hare. Zij demonstreren solarcore, een dansbare methode om een schitterende toekomst op zonne-energie te manifesteren. Ontwerper Jonathan Ho, die onder andere fetish outfits en theaterkostuums maakt, creëerde hiervoor een goudomrand modevisioen.

Dewi de Nijs Bik debuteerde in 2023 met de dichtbundel Indolente (De Arbeiderspers) die werd genomineerd voor De Grote Poëzieprijs, de Herman de Coninckprijs en de C. Buddingh’-prijs en bekroond met de Henriette Roland Holstprijs 2026. Momenteel wordt Indolente belicht in het Literatuurmuseum binnen de tentoonstelling “Omdat we geleefd hebben en nog steeds bestaan”, die literaire perspectieven op de Indonesische onafhankelijkheid in beeld brengt.

Ursula Newton is in 2020 geboren als alternatieve identiteit van een dichter, om te gebruiken in de modewereld. Ursula maakte haar debuut op Paris Fashion Week SS27 voor Pauline Blind.

Rahman Qul – pseudoniem van Roman Ansari (1995) – is dichter, denker en visionair. Zijn naam, ontworteld uit de (anti)poëtische post-taliban traditie uit het hart van Azië. Zijn poëtica wordt gevoed door punk, sampling en остранение, maar ook door de mode- en beeldtaal van huizen als Maison Margiela. Hij werkt met fragmentatie, deconstructie en anti-esthetiek: poëzie die bewust onaf, asymmetrisch en ontregelend is. Zijn werk verscheen eerder in Kluger Hans, De Revisor en Hard//Hoofd. In 2025 nam hij deel aan de schrijfresidentie van deBuren in Parijs. Momenteel werkt hij aan zijn poëziedebuut.

DAVID de prins is een kunstenaar die vanuit contradictie en verbeelding zoekt naar sereniteit te midden van voortdurende vervreemding. Als mythische figuur beweegt hij zich tussen werelden en tegenstellingen, op zoek naar een manier om daarin te bestaan. Op dit moment werkt hij aan Don’t Touch My Hair, een artistiek onderzoek ondersteund door Fonds ZOZ.

Tim Fraanje maakt muziek, geeft les aan een Amsterdams mode-instituut en schrijft. Hij werkte onder andere voor VICE als societyjournalist en voor i-D als mode-columnist. Ook had Tim een trashy glamourrubriek op Hard//hoofd en een column bij De Architect. In het kader van project Solarcore schrijft hij futuristische cyberpreken voor een selecte maar devote groep volgers.

Luuk Dolfijn is honderd procent vis, halfgaar en halve Big Hare. Als producer zoekt hij de rafelranden van georganiseerd geluid op. Bij Stranded.FM presenteert hij de Luuk Dolfijnshow.

Luuk en Tim vormen samen sinds 2012 het muziekduo Big Hare. Ze treden op in clubs, concertzalen en kunstruimten waaronder Worm, Roodkapje, 1646, Arti, Sexyland World, Ekko, Extrapool en Mudac. Vorig jaar verscheen hun derde album Sun House op Blowpipe Records. Het is een verzameling liederen voor een post-fossiele zonnecultus in het genre solarcore. Zij willen hiermee een hedonistische toekomst op zonnekracht, windkracht en wilskracht manifesteren.

Jonathan Ho is een Maleisisch-Nederlandse kleding- mode- en textielontwerper. Hij verkent identiteit en culturele hybriditeit in zijn werk, waarbij hij oosterse en westerse esthetiek combineert met invloeden uit theater, subculturen en historische kleding.

Auteurs Rainer Diana Hamilton en Violet Spurlock schreven samen het This Reasonable Habit, een gedicht van boeklengte. Tijdens een telefoongesprek tussen de twee ontvouwt zich een denkbeeldig literair congres waarbij de deelnemers praten over casualwear, dierenmetaforen, fascistische kunst, lichamelijke autonomie en andere alledaagse problemen. Zij zijn zelf niet aanwezig op de openingsavond, maar het hoofdstuk What does it mean to be well dressed? wordt ten gehore gebracht in samenwerking met het publiek.